सलिल आणि संदिपची माफी मागुन.. दुर देशी गेला बाबा....
यू ट्युब मधील ह्या गाण्याच्या विडीओ मध्ये सलिल म्हणतो...
"अशीच एक गोष्ट आहे जी आपल्याला कळत नाही पण लहान मुलांना जाणवते."
अशीच बापाची व्यथा कळलेल्या मुलाचे मनोदय सांगणारं, मन पिळवटुन टकणार हे विडंबन आहे. हॅप्पी गटारी....!!!
थर्रा देशी, आला बाबा, घेई फैलावर आई
अख्खी बाटली पोटात, तरी घरी आला बाई
असा चकणा बेचव कसाबसा पचवला
बार भिंतीत बसुन अख्खा खंबा रिचवला
"आता पुरे रे बेवड्या" कुणी म्हणतच नाही
कशासाठी कोण जाणे देती ड्राय डेला सुट्टी ?
कोणी ढोसायाला नाही…कशी व्हावी कट्टी-बट्टी ?
ग्लास ठेवले मांडून … परि बाटलीच नाही
दिसे खिडकीमधुन बार सारे, दिशा दाही
बार उघडले तरी तिथे धावायचे नाही
फार वाटे जावे परी – मुठीमध्ये नोट नाही
अख्खी बाटली पोटात, तरी घरी आला बाई....
आज घरोघरी गटारी झाली.. घरोघरी श्रावणाचे आगमन जोरात झाले.. आता एक महिना मन मारुन श्रावण पाळणार्यांना समर्पित.
-सत्यजित.
कुठे जायच कुणी सांगितल नाही, कुठे थांबायच कुणी सांगितल नाही, म्हणुन मीही चालतो आहे अखंड...
Showing posts with label विडंबन. Show all posts
Showing posts with label विडंबन. Show all posts
Sunday, July 31, 2011
Thursday, March 17, 2011
असतेस घरी तू जेंव्हा.. (विडंबन)
नसतेस घरी तू जेंव्हा ह्या अप्रतिम कलाकृतीची सदह्रुद्य क्षमा मागुन, संदीप आणि सलिल मला मोठ्या मनाने क्षमा करतिल येवढीच इच्छा.
असतेस घरी तू जेंव्हा
जिव विटका विटका होतो
रागातून उठती त्रागे
बनियान फाटका होतो
छत फाटून वीज पडावी
कल्लोळ तसा ओढवतो,
मी जरा निद्राधीन होता
हा सांड घोरका होतो.
येतात मुली दाराशी
हिरमुसून जाती मागे,
खिडकीतून पाहुन त्यांना
मी असाच अगतिक होतो.
तव मिठीत म़ळमळणाऱ्या
मज स्मरती घामट वेळा,
भासाविन भूत दिसावे
मी तसाच स्तंभित होतो
तू सांग अरे मग काय
मी तोडू या घरदारा?
विटलेला जीव उदास
कल्ईसम भुर्र्भुर्र उडतो.
ना अजुन झालो गोटा
ना भणंग अजुनी झालो,
तुजपाहुन तगमग होते
तुजपाहून जन्मच अडतो.
वरिल विडंबनातिल सर्व पात्रे आणि घटना काल्पनिक आहेत, तरीही जिवंत अथवा मृत व्यक्तीशी संबंध आढळल्यास निव्वळ मुर्खपणा समजावा. :)
असतेस घरी तू जेंव्हा
जिव विटका विटका होतो
रागातून उठती त्रागे
बनियान फाटका होतो
छत फाटून वीज पडावी
कल्लोळ तसा ओढवतो,
मी जरा निद्राधीन होता
हा सांड घोरका होतो.
येतात मुली दाराशी
हिरमुसून जाती मागे,
खिडकीतून पाहुन त्यांना
मी असाच अगतिक होतो.
तव मिठीत म़ळमळणाऱ्या
मज स्मरती घामट वेळा,
भासाविन भूत दिसावे
मी तसाच स्तंभित होतो
तू सांग अरे मग काय
मी तोडू या घरदारा?
विटलेला जीव उदास
कल्ईसम भुर्र्भुर्र उडतो.
ना अजुन झालो गोटा
ना भणंग अजुनी झालो,
तुजपाहुन तगमग होते
तुजपाहून जन्मच अडतो.
वरिल विडंबनातिल सर्व पात्रे आणि घटना काल्पनिक आहेत, तरीही जिवंत अथवा मृत व्यक्तीशी संबंध आढळल्यास निव्वळ मुर्खपणा समजावा. :)
Tuesday, January 26, 2010
विडंबन : हा वास हा छळतो मला (आभास हा छळतो मला)
मुळ गाणे इथे ऐकता येईल: आभास हा.. http://kahigani.blogspot.com/2008/05/blog-post_6006.html - शेड्यां पासुन मुळां पर्यंत सर्वाची माफी मागुन.
खर तर ह्या विडंबना साठी आभास हा. चे "हा वास हा" येवढेच करणे पुरेसे होते. तरी इतर बदल भावना पुरेपुर उतरवण्या साठी केले आहेत.
विषेश टीपः हे विडंबन वाताचा त्रास , अपचन, बद्ध कोष्ठतेचा त्रास असताना ऐकल्यास विषेश आराम मिळतो. फिदीफिदी तरी प्रयोग अॅट ओन रीस्क करावा, त्रास वाढल्यास मी जबाबादार नाही.
कधी पूर पूर, कधी टूर टूर, पोट कळवळे आज का
का हे कसे, होते असे, ही आस लागे जीवा
कसा सावरू मी; आवरू ग मी स्वत:
दिसे स्वप्न का हे कुंथतानाही मला
हा वास हा, हा वास हा
छळतो तुला, छळतो मला !
क्षणात सारे उधाण वारे, झुळुक होऊन जाती
कधी दूर तू ही, जवळ वाटे पण, काहीच नाही हाती
मी अशीच हासते; उगीच लाजते, पुन्हा तुला साठवते
मग मिटून डोळे तुला दाबते; तुझ्याचसाठी नाचते
तू नसताना असल्याची कळ का?;
दिसे स्वप्न का हे बसतानाही मला
हा वास हा, हा वास हा
छळतो तुला, छळतो मला !
मनात माझ्या हजार शंका, तुला मी ताणू कसा रे
तू असाच आहेस, तसाच नाहीस, आहेस तू खरा कसा रे
तू इथेच बस न, हळूच हस न, अशीच हवी मला तू
पण माहीत नाही मलाही अजुनी तशीच आहेस का तू
नवे रंग सारे नवी वाटे ही हवा
दिसे स्वप्न का हे कुंथतानाही मला
हा वास हा, हा वास हा
छळतो तुला, छळतो मला !
-सत्यजित
खर तर ह्या विडंबना साठी आभास हा. चे "हा वास हा" येवढेच करणे पुरेसे होते. तरी इतर बदल भावना पुरेपुर उतरवण्या साठी केले आहेत.
विषेश टीपः हे विडंबन वाताचा त्रास , अपचन, बद्ध कोष्ठतेचा त्रास असताना ऐकल्यास विषेश आराम मिळतो. फिदीफिदी तरी प्रयोग अॅट ओन रीस्क करावा, त्रास वाढल्यास मी जबाबादार नाही.
कधी पूर पूर, कधी टूर टूर, पोट कळवळे आज का
का हे कसे, होते असे, ही आस लागे जीवा
कसा सावरू मी; आवरू ग मी स्वत:
दिसे स्वप्न का हे कुंथतानाही मला
हा वास हा, हा वास हा
छळतो तुला, छळतो मला !
क्षणात सारे उधाण वारे, झुळुक होऊन जाती
कधी दूर तू ही, जवळ वाटे पण, काहीच नाही हाती
मी अशीच हासते; उगीच लाजते, पुन्हा तुला साठवते
मग मिटून डोळे तुला दाबते; तुझ्याचसाठी नाचते
तू नसताना असल्याची कळ का?;
दिसे स्वप्न का हे बसतानाही मला
हा वास हा, हा वास हा
छळतो तुला, छळतो मला !
मनात माझ्या हजार शंका, तुला मी ताणू कसा रे
तू असाच आहेस, तसाच नाहीस, आहेस तू खरा कसा रे
तू इथेच बस न, हळूच हस न, अशीच हवी मला तू
पण माहीत नाही मलाही अजुनी तशीच आहेस का तू
नवे रंग सारे नवी वाटे ही हवा
दिसे स्वप्न का हे कुंथतानाही मला
हा वास हा, हा वास हा
छळतो तुला, छळतो मला !
-सत्यजित
Saturday, September 27, 2008
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर (विडंबन)
गावाल्यानु तुम्ही आता पर्यंत, मराठी विडंबने ऐकत होता. मा़झ्या टाळक्यात असो इचार इलो की मालवणीत विडंबन करुचा, तर मंडळीन्नु. मालवणी म्हंटला की कोकण इला, कोकण म्हंटल की सावंतवाडी ईली..आनी मग इले सांवत , सांवत म्हनले की ईली राखी सांवत. माका वाट्लाच तुमका गुदगुदल्यो होतोल्यो..जरा दमान घ्या... राखी सावंत म्हनले की लागले कुदायला...
तर गाव वाल्यान्नू आणि त्यांच्या मंडळीन्नू.. सिन असो आसा ...
कोकणातल्या निळ्या खाडी एक शिड चल्ला हा, आणि त्या शिडात कोकणी युगुल बसलेल असा (नुतन आनी सुनिल द्त्त) ... ते राखी सावंत बद्दल गझाली करतत... गान सांगुची गरज हा काय? मुजीक चालू..
तो: सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
ती:सावंतांचा महिमा फाजिल झाली चोर
तो: फाजिल झाली पोर
ती: फाजिल झाली चोर
तो: चोर नाय गो पोर.. पोर.
ती: फाजिल झाली पोर
तो: असा..
माका काय सांगता बघ गे , कपडे चोरान गेलो चोर
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
पण चला रे हुडकून काढू, कोन ह्यो बनलो चिंधी चोर
{
तो:
रामा अजब आहे ही राखी मय्या
ती:
अय्या बांधेल गो राखी, करेल हो भय्या..
} ||२||
तो:
हे भय्ये इथले झालेत, माजोरे शिरजोर
पण चला रे हुडकून काढू, कोन ह्यो बनलो चिंधी चोर
ती : ओ....
ती,तो :
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
माका काय सांगता बघ गे , कपडे चोरान गेलो चोर
ती: माका काय विचरतास मरे, हीका रे विचारा
तो: फाटकी गो कापडा हिची कोन चोरेल बरा
ती: फाटक्या चिंध्या नुसत्या,नं असतले नुसते दोर
तो:चला रे हुडकून काढू, कोन ह्यो बनलो चिंधी चोर
तो: ओ....
ती,तो :
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
माका काय सांगता बघ गे , कपडे चोरान गेलो चोर
ती:
कोणते मलम बाई चोळता थोबाडा
रोजचो तमाशो हिचो, रोज नवो राडा
काय नाय घातल्यान कपरे, तर चोरात काय तो चोर
पण चला रे हुडकू काढू, कोन ह्यो बनलो चिंधी चोर
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
माका काय सांगता बघ गे , कपडे चोरान गेलो चोर.
-सत्यजित
तर गाव वाल्यान्नू आणि त्यांच्या मंडळीन्नू.. सिन असो आसा ...
कोकणातल्या निळ्या खाडी एक शिड चल्ला हा, आणि त्या शिडात कोकणी युगुल बसलेल असा (नुतन आनी सुनिल द्त्त) ... ते राखी सावंत बद्दल गझाली करतत... गान सांगुची गरज हा काय? मुजीक चालू..
तो: सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
ती:सावंतांचा महिमा फाजिल झाली चोर
तो: फाजिल झाली पोर
ती: फाजिल झाली चोर
तो: चोर नाय गो पोर.. पोर.
ती: फाजिल झाली पोर
तो: असा..
माका काय सांगता बघ गे , कपडे चोरान गेलो चोर
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
पण चला रे हुडकून काढू, कोन ह्यो बनलो चिंधी चोर
{
तो:
रामा अजब आहे ही राखी मय्या
ती:
अय्या बांधेल गो राखी, करेल हो भय्या..
} ||२||
तो:
हे भय्ये इथले झालेत, माजोरे शिरजोर
पण चला रे हुडकून काढू, कोन ह्यो बनलो चिंधी चोर
ती : ओ....
ती,तो :
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
माका काय सांगता बघ गे , कपडे चोरान गेलो चोर
ती: माका काय विचरतास मरे, हीका रे विचारा
तो: फाटकी गो कापडा हिची कोन चोरेल बरा
ती: फाटक्या चिंध्या नुसत्या,नं असतले नुसते दोर
तो:चला रे हुडकून काढू, कोन ह्यो बनलो चिंधी चोर
तो: ओ....
ती,तो :
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
माका काय सांगता बघ गे , कपडे चोरान गेलो चोर
ती:
कोणते मलम बाई चोळता थोबाडा
रोजचो तमाशो हिचो, रोज नवो राडा
काय नाय घातल्यान कपरे, तर चोरात काय तो चोर
पण चला रे हुडकू काढू, कोन ह्यो बनलो चिंधी चोर
सावंतांचा महिमा फाजिल झाली पोर
माका काय सांगता बघ गे , कपडे चोरान गेलो चोर.
-सत्यजित
Monday, September 8, 2008
असावा सुंदर पापलेटचा बंगला
आता श्रावण संपला, आणि नारळी पोर्णिमा पण झाली आता रहावत नाही हो... तळलेल्या माशांचा आणि तिरफळ घातलेल्या कालवणाचा घमघमाट आता मनाचा ठाव घेत आहे... आणि मन लहान होउन गात आहे...
असावा सुंदर पापलेटचा बंगला
चंदेरी रुपेरी सुरमईचा चांगला
पापलेटच्या बंगल्याला सारंग्याचे दार
धार धार डेंग्यांच्या कुर्ल्या पाहरेदार
गोल गोल कोळंब्यांच्या खिडक्या दोन
हॅल्लो हॅल्लो करायला लॉबस्टरचा फोन
मांदेल्यांचा सोनेरी रंग छानदार
बांगड्यान्ना अंगभर खवले थोडे फार
बंगल्याच्या छतावर कालवा रहातो
शिंपीतल्या तिसर्यांशी लपाछपी खेळतो
लांब लांब करल्यांचा नाच रंगला
बोंबलाचा मासा मस्त चांगला...
कित्ती कित्ती चविचा पापलेटचा बंगला
सोलकढी भातासंगे मस्त हाणला...
-सत्यजित.
असावा सुंदर पापलेटचा बंगला
चंदेरी रुपेरी सुरमईचा चांगला
पापलेटच्या बंगल्याला सारंग्याचे दार
धार धार डेंग्यांच्या कुर्ल्या पाहरेदार
गोल गोल कोळंब्यांच्या खिडक्या दोन
हॅल्लो हॅल्लो करायला लॉबस्टरचा फोन
मांदेल्यांचा सोनेरी रंग छानदार
बांगड्यान्ना अंगभर खवले थोडे फार
बंगल्याच्या छतावर कालवा रहातो
शिंपीतल्या तिसर्यांशी लपाछपी खेळतो
लांब लांब करल्यांचा नाच रंगला
बोंबलाचा मासा मस्त चांगला...
कित्ती कित्ती चविचा पापलेटचा बंगला
सोलकढी भातासंगे मस्त हाणला...
-सत्यजित.
Sunday, June 8, 2008
पवार आयपीलात रमला गो नखवा...
चालः गोमू माहेरला जाते गो नाखवा..
पवार आयपीलात रमला गो नाखवा
ह्याला देशातले शेतकरी दाखवा
संसाराची आमच्या झाली होळी
IPLवर भाजतोय करोडोची पोळी
हा भाजतोया करोडोची पोळी
ह्या शेतकर्यांना विष तरी चाटवा..
परदेशी पोरींचा नंगा तमाशा
आमची विरली पोलकी हा बघतो कशाला
विरली पोलकी हा बघतो कशाला
नागव्या शेतकर्यांना IPLमध्ये नाचवा
कितीही भरला जरी ह्यांनी भरणा
तरी मेल्यांची काही भुक भागना
तरी मेल्यांची भुक भागना
कॄषीमंत्र्यांना कुणी तरी जागवा
ह्यांना देशातले शेतकरी दखवा.....
हय्या हो हय्या हो...
पवार आयपीलात रमला गो नाखवा
ह्याला देशातले शेतकरी दाखवा
संसाराची आमच्या झाली होळी
IPLवर भाजतोय करोडोची पोळी
हा भाजतोया करोडोची पोळी
ह्या शेतकर्यांना विष तरी चाटवा..
परदेशी पोरींचा नंगा तमाशा
आमची विरली पोलकी हा बघतो कशाला
विरली पोलकी हा बघतो कशाला
नागव्या शेतकर्यांना IPLमध्ये नाचवा
कितीही भरला जरी ह्यांनी भरणा
तरी मेल्यांची काही भुक भागना
तरी मेल्यांची भुक भागना
कॄषीमंत्र्यांना कुणी तरी जागवा
ह्यांना देशातले शेतकरी दखवा.....
हय्या हो हय्या हो...
Sunday, April 22, 2007
प्रेमदान . . .
हृदय हे तिला द्यावे । प्रेम तिच्याशी योजावे ।
अर्पूनी हृदय घ्यावे । प्रेम दान हे ।
भले बाप तिचा किती भांडो । भले मत्सर किती वाढो ।
वाटल्यास तो उघडो । भांडार शिव्यांचे ।
बधीर पड्दे कानांचे होवो । तरी सय्यम मनी राहो ।
तो जे वांछील तो ते न लाहो । शेवटी सासर्याची जात ।
जमतील शत्रु मंडळी । प्रेमदेष्ट्यांची मांदीयाळी ।
त्यांत माजवून बंडाळी । त्यासी घालाव्या लाथा ।
मनी कालवाकालव। सासर मंडळींचा डाव ।
दाखवी भय । पोलिसांचे ।
लावले जरी किती लांच्छन । केल्या कृती किती हीन ।
भले किती दुर्जन । सासरा होवो ।
निर्लज्जम सदा सुखी । होवोनी प्रेमलोकी ।
कलांतरे बोलणी सासर्याची । होतील खंडीत ।
आणि प्रेमोपजीवीये । मिठीत घेता प्रिये ।
ओठांवर ओठ तिचे । ठेवावे जी ।
येथ मात्र सय्यम राहो । येथे आगतीक न होवो ।
होतो ती लग्ना नंतर होवो । म्हणजे सुखीया झालां ।
सत्यजित.
अर्पूनी हृदय घ्यावे । प्रेम दान हे ।
भले बाप तिचा किती भांडो । भले मत्सर किती वाढो ।
वाटल्यास तो उघडो । भांडार शिव्यांचे ।
बधीर पड्दे कानांचे होवो । तरी सय्यम मनी राहो ।
तो जे वांछील तो ते न लाहो । शेवटी सासर्याची जात ।
जमतील शत्रु मंडळी । प्रेमदेष्ट्यांची मांदीयाळी ।
त्यांत माजवून बंडाळी । त्यासी घालाव्या लाथा ।
मनी कालवाकालव। सासर मंडळींचा डाव ।
दाखवी भय । पोलिसांचे ।
लावले जरी किती लांच्छन । केल्या कृती किती हीन ।
भले किती दुर्जन । सासरा होवो ।
निर्लज्जम सदा सुखी । होवोनी प्रेमलोकी ।
कलांतरे बोलणी सासर्याची । होतील खंडीत ।
आणि प्रेमोपजीवीये । मिठीत घेता प्रिये ।
ओठांवर ओठ तिचे । ठेवावे जी ।
येथ मात्र सय्यम राहो । येथे आगतीक न होवो ।
होतो ती लग्ना नंतर होवो । म्हणजे सुखीया झालां ।
सत्यजित.
Subscribe to:
Posts (Atom)