एकदा सगळ्या कीड्यांची रानात भरली सभा
गवतामध्ये पाना मागे धरुन बसले दबा

आला तिकडुन भुंगा त्यानी केला खुप दंगा
चाविन कडकडुन म्हणाला जर घ्याल कुणी पंगा

तिकडुन आली मुंगी हलवत तिची ढुंगी
मुंगळा म्हणाला नाच तिला मी वाजवितो पुंगी

इतक्यात उड्या मारत कोठुन आला नाकतोडा
अंधाराला घाबरलेला वाटत होता थोडा

अंधारात काजवा मात्र मिरवत होता ऐट
लुकलुक हींडत होता ठेउन चड्डीत लाईट

रातकीडा म्हणाला.. मित्रांनो! चला देउया का नारे ?
किरकिर किरकिर कुरकुर कुरकुर ओरडुया रे सारे !

किरकिर किरकिर कुरकुर कुरकुर ओरडुया रे सारे..

किरकिर किरकिर... कुरकुर कुरकुर...
किरकिर किरकिर... कुरकुर कुरकुर...

काट्यानां लाउन जेल शाईन मारतय सुरवंट
झूरळ जाउन कोपर्‍यात खात बसलय सुंठ

गोगलगाय म्हणाली, मित्रांनो मी येउन करणार काय?
तुम्हा सगळ्यांना सहा पाय पण मला एक पण नाय

तुम्ही सगळे जाल पळुन नी कोणी जाईला उडुन
मला सोडुन जात म्हणाल तू बस तुझ्या शंखात दडुन

फुलांचा लागलाय सेल फुलपाखारांना नाही मुळीच वेळ
आणि माशी, मच्छर खाता बसलेत रस्त्यावरची उघडी भेळ

बाकी सगळे किडे इकडुन तिकडुन पळतायत
किटकनाशके मारुन मारुन... ही माणस त्यांना छळतायत... वात आणला आहे ह्या माणसांनी....

निषेद नोंदवा जाहीर सभा... किरकीर.. कुरकूर....


-सत्यजित.