पाउस आतला
एकांती मातला
बरसती धारा
निरंतर
कोरडे भिजणे
वाळले रुजणे
फुलण्याची ओढ
अनामिक
बुद्वुदा जलाचा
अवनी तनुचा
उरतो कितीसा?
क्षणातीत
-सत्यजित.
This entry was posted
on Tuesday, 2 June 2009
at 8:21:00 PM
and is filed under
दिल से...
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
