तुला पाहतो मी नित निजताना

 तुला पाहतो मी नित निजताना

जसा चंद्र भासे निशा विझताना

असतिल स्वप्ने तुझ्या पापण्यांत
का उरे बेचैनी माझ्या वागण्यात

मी बेभान असतो तुझ्या चांदण्यात
की नशाखोरी असते माझ्या जागण्यात?

वाटे ठेवावे ओठ अलवार पापण्यांवर
का रुसेल चंद्र माझ्या या वागण्यावर

तुझ्या आरक्त ओठांवर विरजते पहाट
मी स्वप्नांत असता तू निजलेली दाट

हळुवार बोटांनी तुझ्या बटा सावरुन
माझी बेताल स्वप्ने मी घेतो आवरुन

मी सांग भावनांना कसे आवरावे
तुला जाग येता मी उगा बावरावे

न कळे का मी घेतो डोळे मिटुन
तू देतेस चुंबन मज निजता बघुन

तू निजता शांत मी अशी रात्र जागणार
मी का उठतो उशिरा तुज कैसे उमगणार?

-सत्यजित.

लाडी

 रामचंद्र नलावडे यांच्या लाडी

ह्या कादंबरीचा पुस्तक परिचयाशी परिचीत झालेली ही कविता.

पायी पाचोळ्याचे चाळ
पानोपानी सळसळ
तिच्या अंकुरल्या ज्वानी
कांती काचोळीचे वळ

झुळझुळता ओढा
तिने घेतला स्तनावर
अंग अंगभर काटा
शिरशिरी मनभर

ती केतकी नहाली
ओढा नागिण सरसर
धुंध गंध जलावर
ओढा वाही दुर दुर

उघड्या पाठीवर केस
कुरळ्या लता लांब लांब
तिच्या डहुळल्या कटी
तळी चंदनाचे खांब

ओल्या केसातुन पाणी
थबकले पाठीवर
जसा थेंब तेजाळतो
झुळझुळ अळवावर

काळ्या कातळाच्या पाठी
ओल्या पावलांचे ठसे
उत्तान नागीण नागवी
कोवळे उन खात बसे

-सत्यजित.

खर खर सांग देवा असं रे का केलस?

 खर खर सांग देवा असं रे का केलस?

इतके सगळे प्राणी सोडुन माणुसच का केलस?

येवढ्या सगळ्या प्राण्यांमध्ये कुणाला असते शाळा?
कुणालाच नसतो अभ्यास, नुसतं नाचा आणि खेळा

अरे, माणुस होणं म्हणजे बघ कित्ती बोर आहे
शाळा, अभ्यास, पैसे, सकसेस कित्ती घोर आहेत

चिवचिव करता पिल्लं कश्शी लग्गेच चिमणी
चिवचिव करत्या पिल्लांना देते दाणा अन पाणी

कांगारूच बाळ राहतं पोटा मधल्या पिशवीत
मग आई का नाही घेऊन जात मला तिच्या कुशीत?

कशाला हवय मोठ्ठ घर? हवे छानसे घरटे
सुगरण झुला झुलायला बांधते जसे उलटे

जेवायला नी झोपायला हवं कशाला मोठ्ठ घर?
आईबाबा ऑफिसला आम्हाला आपलं पाळणाघर

थोडा वेळ भेटतात तेंव्हा अभ्यास अभ्यास रेटतात
टाईम ईस मनी म्हणत सारखे घड्याळाला खेटतात

करिअर, सकसेस, पैसा घोर माणसांच्याच वाटेला?
आईबाबा नुसते धावतात फरफट आमच्या वाटेला

पुढल्या जन्मी प्राणी नाही, घड्याळ मात्र होईन
पैसा नाही दिला तरी थोडा वेळ मात्र देईन... देवा घड्याळ मी होईन

Tit For Tat

 

जशास तसे म्हणजे Tit For Tat

Submitted by सत्यजित on 13 January, 2009 - 02:20

जशास तसे म्हणजे Tit For Tat (टीट फॉर टॅट)
कोल्होबाची करकोचाची सांगतो तुम्हा fact (फॅक्ट)

कोल्होबा करकोचा होते सख्खे मित्र
दोघांनाही दोघांवाचुन नव्हत कुणी तिसरं

करकोचा कोल्होबाला रोज देई मासे
कोल्होबाच्या शिकारीतले खाई तो जरासे

कोल्होबाच झाल लग्न भेटली त्याला कोल्हीण
भोळ्या करकोचाला कुणी भेटे ना सोबतीण

कोल्होबाला आला होता कंटाला शिकारीचा
कोल्हीणीला म्हणाला बेत करना खिरीचा

कोल्हीण म्हणाली...
खिर खायला आले जर करकोचा भावजी
अर्धीच वाटी मिळेल एका वाटी ऐवजी

कोल्होबाला कळेना आता करावे काय?
ऐनवेळी मित्राला म्हणणार कस नाय

करकोचाला वाढली खिर पसरट वाटीत
करकोचाच्या खिर काही येईना चोचीत

मिटक्या मारीत कोल्होबानी संपवली खिर
अरे लवकर खा ना मित्रा, किती करिशी उशीर?

कोल्होबा प्राण्यांत हुशार तर करकोचा पक्षांत
लबाडीचा डाव त्याच्या आला लगेच लक्षात

हमम... आता बिचारा करकोचा काय करणार...? असा लबाड मित्र असल्यावर
पण तो पण मोठा हुश्शार हं.. तो म्हणाला कोल्होबाला...

मस्त होती खिर मित्रा आता तू ये जेवायला
मस्त ताजे ताजे मासे देतो तुला खायला

कोल्होबाला मोठी गंम्मत वाटली, अरे वाह कस फसवलं करकोचाला.. वरती हा मला मासे खायला बोलवतो आहे...आहा...आता मस्त मास्यांवर ताव मारु

कोल्हा दोन दिवस उपवास करुन...
दोन दिवस उपवास करुन गेला करकोच्याच्या घरी
मास्यांवर ताव मारण्या तयार होती स्वारी

कोल्होबाही बसला करकोचांच्या संगतीत
वाटी नाही.. ताट नाही.. फक्त सुरयां होत्या पंगतीत (!)

लांब तोंडाच्या सुरईत भरले होते मासे
सुरईत तोंड जाईना आता खावे बरे कसे ?

मास्यांचा वास आणि भुक लागली होती सडकून
हरवेपणा केला आणि तोंड पडले अडकुन.. हा हा...

मोठ्या मुष्कीलीने तोंड सुटले कसे बसे
करकोचा विचारे "मित्रा कसे आहेत मासे?"

भराभरा मासे खाउन उडाली मग पंगत
कोल्होबाच्या ध्यानी आली मित्राची गंमत

कोल्होबाला वाटू लागली स्वत:चीच लाज
मित्रा "जशास तसे" असे.. कळले मला आज ... कळले मला आज ..कळले मला आज

जशास तसे म्हणजे Tit For Tat (टीट फॉर टॅट)
कोल्होबाची करकोचाची कशी होती fact?

तर बालमित्रांन्नो कळाने ना.. आपण जसे दुसर्‍यांशी वागतो तसेच दुसरे ही आपल्याशी वागतात... आपण सळ्यांशी चांगले वागलो की सगळे आपल्याशी चांगले वागतात..

जशास तसे म्हणजे Tit For Tat (टीट फॉर टॅट)
कोल्होबाची करकोचाची अशी होती fact...

-सत्यजित.

तोच खरा मित्र...

 आता बाल मित्रांन्नो तुम्हाला मी एक गोष्ट सांगणार आहे... गोष्ट तशी जुनीच आहे पण गाणं मात्र नविन आहे..

ही गोष्ट आहे दोन मित्रांची, एकाच नाव होत बंडोबा आणि दुसर्‍याच पांडोबा...

बंडोबा आणि पांडोबा चालले होते वनात
जंगलातल्या प्राण्यांची भीती होती मनात

बंडोबा म्हणाला..मित्रा भितोस कशासाठी?
बघ वाघाला मारायला मी घेतलीय मोठी काठी

फुशारक्या मारीत बंडु करित होता बडबड
पण घाबरलेल्या पांडुची वाढलेली धडधड

उं.... ऊ,,,,, (जंगलातील वार्‍यचा आवाज)....

होती एकाकी वाट, होत जंगल घनदाट ! (बापरे!)
आता बंडोबाची पांडोबाची लागली पुरती वाट

किर्र...कुरर्र.. किर्र... कुरर्र..
व्हांव...हूऊ हू.... घ्रॉंव... ड्य्रॉव ड्य्रॉव...

बेडकाच्याही ओरडण्याला दोघे होते घाबरत
एकमेंकाचा धरत हात... निघाले ते चाचरत

दोघांना घाबरायला आता .. लागत नव्हत कारण
विर बंडोबाच्याही... बसली पाचावर धारण

बापरे!...
दोघांच्या समोर एक अस्वल आलं मोठ (व्हांयव...)
उरल सुरल अवसानही गळुन गेलं होत

अवती भवती सगळीकडे किर्र-गर्द झाडी..
इकडे पळु? तिकडे पळु? झाली पळता भुई थोडी.... झाली पळता भुई थोडी

घाबरलेला पांडोबा बसला झाडावर चढुन
मित्रा हात दे म्हणाला, घेईन तुला ओढुन

पांडोबाचा धरुन हात बंडोबा वर चढला
बंड्याच्या धांधलित पांड्या खाली पडला

(पांडोबा) पडलो पडलो बंडोबा.. आता हात दे मित्रा
(बंडोबा) अस्वल धरेल ना मला, मी तर तुझ्याहुन भित्रा

पुन्हा झाडावर चढाया उरली नव्हती शक्ती
धीर धरत पांडोबाने शोधुन काढली युक्ती

मेल्याच नाटक करत धरुन ठेवला श्वास
अस्वल निघुन गेलं... नुसताच घेउन वास

अस्वल जाताच बंडोबा उतरुन खाली आला
(बंडोबा)तुला जिवंत पाहुन मित्रा आंनद आहे झाला

पण असं कसं मित्रा तुला अस्वलानी सोडलं?
सांग तुझ्या कानामध्ये ते अस्वल काय बोल्लं?

(पांडोबा..)
अस्वलानी सांगितला कानात माझ्या मंत्र
"अरे कामी येई संकटात तोच खरा मित्र"... मित्रा तोच खरा मित्र...

-सत्यजित.

Wi-Fi नातं.. relationship

 What's नातं ?

नात्याची definition 

आता बदलू लागली आहे 

जवळीकतेची जागा आता

स्पेसने घेतली आहे 

भेट होण्यासाठी आधी

घ्यावी लागते डेट 

भेटीलाच आता आपण 

म्हणू लागलोय डेट

ऍडजस्ट बीजस्ट नाही

कॉमपॅटेबिलिटी हवी 

जुळत घेणं old fashioned 

Competition हवी 

आता मनातलं ओळखणं 

देखील कालबाह्य झालंय 

ते कम्युनिकेशन असतंना 

त्याला फार महत्त्व आलंय 

मॉर्डन झालं नातं 

पुरतं हायफाय झालंय 

दोन तोंड दिशेला 

सारं वायफाय झालंय 

- सत्यजित.

चांदणभूल - Girl in the moonlight

मुग्ध चंद्रमा नभात

यक्ष मी तू कामिनी
गगनातून अवतरली
भासली सौदामिनी

लख्ख सारे लखलखले
शुभ्र अश्व अवतरले
बरसले बघ चांदणे
तरुवरही झगमगले

पावलांचे ठसे तुझ्या
बघ पाखरते चांदणे
पदाराची झूल तुझ्या
बघ पांघरते चांदणे

तारकांच्या रांगोळ्या
रेखीयल्या नभी कुणी
झणी नक्षत्रे चितारती
कंकणांची झिणिझिणी

तम् देखील लख्ख झाले
लख्ख झाले कृष्णतळे
चमचमत्या लाटांतुन
चमचमते मीन पळे

शुभ्र पंख पसरूनी
अश्व नभी उधळले
मोत्यांचे थेंब तुझ्या
कुंतलातून ओघळले

शुभ्र अभ्र विखुरले
बघ आसमंत साजरा
पदारातून झरे समीर
चांदण्याचा उडे चुरा

लक्ष लक्ष चांदण्या
अक्ष होऊनी पाहती
लक्ष लक्ष किरणांनी
नजर तुझी काढती

एकला मी लुब्ध उभा
स्तब्ध होऊनी पाहतो
नक्षत्रेशी अप्सरेस
हेशब्द अर्घ्य वाहतो

- सत्यजित.

झिणी - त्वरित, भरभर
नक्षत्रेश - चंद्र

पाऊससराई

सरींचा हाती हात
धारांची बांधली गाठ
थेंबांच्या अक्षता अन
थेंबांचाच आंतरपाट

विजेची रोषणाई
चौघडा गडगडाट
नभांचा झुलता मंडप
सरींचा गलबलाट

वार्‍याचे वरातीला
आणले अबलक घोडे
किरणे रुळती मानेवर
पायी तृणांचे तोडे

रानातील शीळ सखी
कानी आचरट बोले
पागोळ्या ढाळती अश्रू
मायेचे डोळे ओले

दूरदेशी गेला पाऊस
अंगण झाले सुने
पाचोळा झाले हात
कुरवाळीती लेकीचे जुने

-सत्यजित.

इतकं साधं गणित आहे

कामाला येतं त्याला देव मानणं
इतकं साधं गणित आहे
वाटल्यास तुमचेही पुजू दोनचार
तसेही इथे अगणित आहेत

इतके शहाणे झालो आम्ही
की देवालाही देतो सल्ले
इतके मोठे झालो आम्ही
की देववरही भरतो खटले

गाय पवित्र आहे कारण
तीच तर खरी कामी येते
आईचा सुकता पान्हा
तीच तर तीच दूध देते

देवाच्या लेकराला सांगा
नांगरला कुणी झुंपत का?
तिच्या लेकरा साठी आलं दूध
सांगा कोणी चोरत का?

शेळ्यांच आणि डुकराचे पिल्लू
जर नांगराला जोडता येत असेल
त्यांना ही पुजू आम्ही जर
त्यांना नांगर ओढत येत असेल

कामाला येतं त्याला देव मानणं
इतकं साधं गणित आहे
वाटल्यास तुमचेही पुजू दोनचार
तसेही इथे अगणित आहेत

दृष्टांत

अदृश्यातही तूच भासतेस
श्वासांच्या अंतरावर
अखंड चाले आपुली बडबड
भासांच्या तंत्रावर

अदृश्यातल्या तुझ्या गं गाली
पडते जेंव्हा खळी
माझी मी मलाच देतो
कचकन कोपरखळी

फसवे होते तुझे ते नसणे
हसणे कानी येते
माझे असणे तुझेच असणे
ऐसी ग्वाही देते

दिन सरला मी तुला संगतो
स्वप्न उद्याची तुला सांगतो
सांगतो मी सारे सारे
अविचल अंतरिक्ष
निश्चल वारा
अबोल सारे तारे

ग्वाही ना कुणाची
सही ना कुणाची
कुठले करार झाले
फितूर क्षणांचे
आतुर मनाचे
साक्षी फरार झाले

सारे साक्षी फरार झाले...

हे ब्रिंग इट ओन बेबी - राऊत्या

हे ब्रिंग इट ओन बेबी..

ढोरं जमली येशीवरती
चर्चा बोरिंग झाली,
चल रे रावत्या पार्टी ला मंग
पारावरती आली,
टपरी मागे रिचली क्वार्टर
रावत्या ला मग बसला स्टार्टर
चल रे उद्धव मिटवू आपल्या
सीएम मेकिंग खाजेला
पार्टीवाल्या वाल्या बोलाव माझ्या सीएम ला -४

आरं मेजॉरटी नसून
वर्षा वरती हा बघतो जायला
अन नरेंद्रला डीचवतो ते
नसतं लागुदे बोलया
आला निवडणुकीत रावत्या
कधी दांडिया खेळतुया रावत्या
युती फोडाया वर आदित्या
खाली नाचुन घेतोय रावत्या
टांगा पलटी सुटले घोडे
पवारांनी पण हाणले जोडे
गिरक्या घेतो करून मुजरा
देतो सोडून लाजेला
पार्टीवाल्या वाल्या बोलाव माझ्या सीएम ला -४


आला पवार बी रंगात
खेटून-खेटून लावतो आयटम
रावत्या भरून गल्लास
करतो खल्लास TOP to BOTTOM
हा आला पवार बी रंगात
खेटून-खेटून लावतो आयटम
भावड्या भरून गल्लास
करतो खल्लास TOP to BOTTOM
आला राज्यपालांना भेटून रावत्या
कसा लेझीम खेळतोय रावत्या
बसला दमून कडाला उद्धव
त्याला खेचून ओढतोय रावत्या
लात घालून म्हणला SORRY
उद्धव डार्लिंग आपली यारी
NCP सांगे काँग्रेस तसं
आपला हाय एक दुजेला
पार्टीवाल्या वाल्या बोलाव माझ्या सीएम ला -४



Are you ready? म्हणतो रावत्या
वर्षा वर्षा गातो,
काय बी कर पण बनव सीएम
देवेंद्र त्याला भ्येतो…
बाचाबाची घालून राडे
एक टक्के बारा घोडे
बाळासाहेबांचं ओल्डर वरजन
मागे नुसतं फोटोला
पार्टीवाल्या वाल्या बोलाव माझ्या सीएम ला -४

बोलाव म्हणजे बोलाव
हे रावत्या हिट इट रावत्या..

रावत्या… माइंड ब्लोविंग रावत्या
रावत्या… नाचुन घे रावत्या

अथांग डोळे

अथांग डोळे हसरे तरीही सांगून जाती काही
शब्दा वाचून लिहिते गाथा डोळ्यां मधली शाई

नकोच कुठला आधार कुणाचा नकोच दुबळी कुबडी
झाकले सारे मुठीत ज्या ती मूठ पडो ना उघडी

पाठीवरती थाप नको नी माथ्यावरती हात नको
उगाच उसने पुण्य नको नी व्याजावरती पाप नको

कुणीच नसते इथे कुणाचे वेळही नसते आपुली
काळाच्या जखमांवर बसते काळाचीच खपली

तरीही वाटे फुंकर एखादी झुळूक होऊनी यावी
तहानलेल्या मना शमावण्या सर एखादी बरसावी

हळवे होणे सोसत नाही मग सोसत जाते सारे
मुठीतले फुंकरण्या तिने जपून ठेवलेत तारे..
तिने जपून ठेवलेत तारे...


आपली दुःख लपवून सतत हसत राहणाऱ्या, मुठीतले तारे फुंकून सुखाची पाखर करणाऱ्या ह्या जादूगार आणि झुंझार मैत्रिणींना माझा हा मानाचा मुजरा...

सत्यजित. 

फितूर डोळे

फोटोच्या काचेतुन बघ दिसतात दोन डोळे
फोटोच्या काचेवर पण असतात दोन डोळे
फोटोच्या काचेतले बघ हसतात दोन डोळे
फोटोच्या काचेवरले बघ भिजतात रोज डोळे
काचेच्या पल्याड बघ बोलके दोन डोळे
काचेच्या अल्याड जग पोरके दोन डोळे
काचेच्या पल्याड जग मुकलेले दोन डोळे
काचेच्या अल्याड बघ चुकलेले दोन डोळे
शोधत रहातात इकडे तिकडे ओळखीच्या डोळ्यांना
फसवत जातात जिकडे तिकडे ओळखीच्या डोळ्यांना
अंधारात टक्क बघत रहातात दोन डोळे
उजेडात मख्ख बघत राहतात दोन डोळे
उजेडातलं स्वप्नांना मोडण्या आतूर झाले दोन डोळे
आपल्यावरच सूड उगवण्या फितूर जाहले दोन डोळे...

Miss call

अवेळी तिचा असा
मिस कॉल आला
अन स्वप्नांचा ताफा
सहलीला निघाला

ती रंगीत स्वप्न
जेंव्हा रंगात आली
आवेळी पुन्हा मग
मला जाग आली

कसे विचारे म्हणून
फक्त प्रश्नचिन्ह टाकले
एका अर्जाला जोडले
मी कितीक दाखले

न दाखल्यांची दखल?
न चिन्हाची चिंता?
एक गाठ सोडविताना
झाला भलताच गुंता

वाचला होता मेसेज
की नव्हता कळे ना
वा निरोपाची पावती
मिळता मिळे ना

काही क्षणातच का
इतका अस्वस्थ झालो?
ती देईल रिप्लाय
उगा आश्वस्त झालो

न कॉल येतो
न मिसकॉल येतो
मी माझ्या मनाला
मिसकॉल देतो

तेवढ्यातच तिथून
तिचा Hi येतो
'सॉरी हं चुकून'
असा रिप्लाय येतो

मिसकॉल होता मग
कसा कनेक्ट झाला?
मिसकॉलच होता
अता डिस्कनेक्ट झाला.

मंथन

विचार करायला नाही वेळ घडवून आणायचीय क्रांती आता
मिळणार नाही बऱ्या बोलानी बडवून आणायचीया क्रांती आता
तख्त बदलायचं देशाचं अरक्षणावरून मोर्चा काढायचंय
धर्मावरून लाखोली वाहायचीय जातीवरून वचपा काढायचंय
टीव्ही वरच्या बातम्या पाहून पेटून उठते अशी आग
कुणी केलं माहीत नाही शेजाऱ्यावर काढायचा राग
कोण कसले मित्र आणि कोण कुठले शेजारी
आधी माझा धर्म खरा आधी त्यांची जात खरी
प्रत्येकजण ग्रासलेला आणि प्रत्येकजण त्रासलेला
प्रत्येकजण माजलेला तरी प्रत्येकजण मागासलेला
मागासलेपण मिरवण्यात आता खरं आहे भूषण
मदत करायला गेलात तर सबळ म्हणून देतील दूषण
संभाजीच्या शिवाजीच्या विड्या फुकुन काढायचा धूर
भिमाच चाक चिखलात बोंबालत राहायचं आला पूर
आधीच छाटल्या शेंडीला चोळून ठेवायचं मणभर तूप
आग पेटवायची म्हणून फकीर जळतोय मूठभर धूप
पुजारी झालेत नेते देवाला ठेवलाय करायला प्रचार
एकाला चढवलाय सुळावर एकाला वनवासी पाचर
आता नेता सांगेल तीच आई नेता सांगेल तोच बाप
आता नेता सांगेल कोण तुम्ही नेता सांगेल कुणाचं पाप
VR गॉगल देऊन त्यांनी केलेत तुमचे उघडे डोळे
एवढं भयंकर आहे सगळं? तुमच्या पोटात तोफेचे गोळे
ते गोळे डागायला तुम्ही जन्माला घालता एक तोफ
मायेने पोसणाऱ्या आईच्या हृदयाला पाडते रोज भोक
हे जे बाळ आहे तुमचं तेही हळू हळू मोठं होईल
प्रेमाने पोसणाऱ्या आईला एक दिवस उडवून देईल
पोरके व्हाल पुन्हा तेंव्हा ते तोफा घालतील मुशीत
पुन्हा बाहेरचे येतील आणि राज्य करतील खुशीत

- सत्यजित

Social नेटवर्किंग

मेलो आहे मी
फक्त आत्मा होऊन फिरतो आहे
नाहीतर कसं काय शक्य आहे
एकाच वेळी इतक्या ठिकाणी
इतक्या लोकां सोबत वावरणं
तुमच्या दुःखात, तुमच्या सुखात
निषेध मोर्च्यांमध्ये,
निवडणुकांच्या सभांमध्ये
रोज सकाळी उजेडताना
संध्याकाळ मावळताना
दिवाळी, ईद, नाताळ,
स्वातंत्र्य साजरं करताना
हसताना, कण्हताना
रडताना, पडताना
Get well soon म्हणताना
अपघातात मरताना....
मी माझ्या आयुष्यात नसतो
तितका असतो तुमच्या आयुष्यात
कारण मी मेलो आहे माझ्यासाठी...
मी मेलो आहे तरीही अमर राहीन
माझ्या प्रत्यके ट्वीट मधून
फेसबुक मधल्या कमेंट मधून
इन्स्टाग्राम वरल्या फोटों मधून
व्हाट्सएपच्या फोरवर्डस् मधून
ब्लॉग्स वरच्या पोस्ट्स मधून
तुम्ही लिहिलेल्या RIP मधून
लाईव्ह येइनहीअधून मधून
पण फक्त तुमच्यासाठी...
कारण मी मेलो आहे... आणि तुम्हीही....

-सत्यजित.

फितूर

फोटोच्या काचेतुन बघ दिसतात दोन डोळे
फोटोच्या काचेवर पण असतात दोन डोळे
फोटोच्या काचेतले बघ हसतात दोन डोळे
फोटोच्या काचेवरले बघ भिजतात रोज डोळे
काचेच्या पल्याड बघ बोलके दोन डोळे
काचेच्या अल्याड जग पोरके दोन डोळे
काचेच्या पल्याड जग मुकलेले दोन डोळे
काचेच्या अल्याड बघ चुकलेले दोन डोळे
शोधत रहातात इकडे तिकडे ओळखीच्या डोळ्यांना
फसवत जातात जिकडे तिकडे ओळखीच्या डोळ्यांना
अंधारात टक्क बघत रहातात दोन डोळे
उजेडात मख्ख बघत राहतात दोन डोळे
उजेडातलं स्वप्न मोडण्या आतूर झाले दोन डोळे
आपल्यावरच सूड उगवण्या फितूर जाहले दोन डोळे..

बातम्या

हल्ली रोज रोज वाचायला मिळतात
नवीन नवीन बातम्या
हल्ली रोज रोज टोचायला मिळतात
नवीन नवीन बातम्या

एक बातमी ह्याला खुपस
एक बातमी त्याला खुपस
आंतरजालाच्या उकिरड्यातून
रोज नवी बातमी उपस

हल्ली रोज रोज वाचायला मिळतात
नवीन नवीन बातम्या.....

-सत्यजित.

देव मानणं

उपयोगी त्याला देव मानणं
इतकं साधं गणित आहे
वाटल्यास तुमचेही पुजू दोनचार
तसेही इथे अगणित आहेत

झाडे, नद्या, प्राणी, पक्षी,
किडे मुंग्या सगळेच देव
ग्रह, तारे, चंद्र, सूर्य
दगडा मध्येही दिसतो देव

गाय पवित्र आहे कारण
तीच तर खरी कामी येते
आईचा सुकता पान्हा
तीच तर तीच दूध देते

सांगा देवाच्या लेकराला
नांगरला कुणी झुंपत का?
लेकरा साठी आलं दूध
सांगा कोणी चोरत का?

शेळ्यांच अन डुकराला जर
नांगराला जोडता येत असेल
पुजू आम्ही त्यांनाही जर
नांगर ओढत येत असेल

ऑनलाईन बिनलाईन

सर्वपित्री अमावास्येच्या शुभेच्छांचा
मेसेज बघून मनात चर्रर्र झालं
मग मोबाईलचा चंद्र हातात घेऊनच बाहेर पडलो
GB मध्ये occupied भूतकाळ चाळला
Current stats मध्ये वर्तमान
Available space मधलं भविष्य जोखत
पितरांच Online श्राद्ध घालून मोकळा झालो ...
कावळेही online होतेच....