तुला पाहले मी असे निजताना

Posted by सत्यजित माळवदे in

तुला पाहले मी असे निजताना
जसा चंद्र भासे निशा विझताना

असतिल स्वप्ने तुझ्या पापण्यांत
उरते बेचैनी माझ्या वागण्यात

मी बेभान असतो तुझ्या चांदण्यात
की नशाखोरी असते माझ्या जागण्यात?

वाटे ठेवावे ओठ अलवार पापण्यांवर
का रुसेल चंद्र माझ्या या वागण्यावर

तुझ्या आरक्त ओठांवर विरजते पहाट
मी स्वप्नांत असता तू निजलेली दाट

हळुवार बोटांनी तुझ्या बटा सावरुन
माझी बेताल स्वप्ने मी घेतो आवरुन

मी सांग भावनांना कसे आवरावे
तुला जाग येता मी उगा बावरावे

न कळे का मी घेतो डोळे मिटुन
तू देतेस चुंबन मज निजता बघुन

तू निजता शांत मी अशी रात्र जागणार
मी का उठतो उशिरा तुज कैसे उमगणार?

-सत्यजित.

This entry was posted on Friday, 5 December 2008 at 6:48:00 PM and is filed under . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

2 comments

waaaaaah ...

shirish rojachushiraa ka uthato te aatta kaLaala :)

19 December 2008 16:38

मी का उठतो उशिरा तुज कैसे उमगणार?
>> ithe ugich vinodi touch alaa. baki kavita faar laaghavi :-)

20 January 2009 11:48

Post a Comment